10.1 C
Brugge
dinsdag, november 30, 2021

Brugse koetsier Jules Hermans overleden

Een volksvriend en paardenliefhebber. Een echte Bruggeling zoals men ze niet meer maakt. Tientallen reacties kwamen binnen op onze redactie naar aanleiding van het overlijden van koetsier Jules Hermans (82).

Cultuurschepen Nico Blontrock

“Een man waar ik heel wat herinneringen aan heb. Julien Hermans werd na zijn dood in beperkte kring herdacht, schrijft Schepen Nico Blontrock op zijn facebookpagina. Hij was ruim 40 jaar koetsier in Brugge. Een volksfiguur, onderweg met zijn koets of met de paardentram altijd goed voor een kwinkslag als hij me zag. Of voor een kritische noot op Brugge. Wat mag natuurlijk. Hart op de tong”.

Een reactie van Stance van de Bugse Revue

Arthur Quaegebeur was de Stance van de Bugse Revue “Willen is Kunnen” en reageerde zonet op het overlijden van . Jules heeft verschillende malen met ons gespeeld. Hij was een toffe figuur. Altijd vriendelijk en goed gezind. Op de repetities kwam hij steeds met zijn hond. We hebben veel met hem gelachen. Hij had een manier van spreken waarvan we ons afvroegen, is dit echt of een verzinsels. Zowel op het podium als achter de scène, was hij zichzelf. Zo’n Brugse figuur zullen we missen. Jules, waar je nu bent, weet ik dat je de mensen zal opvrolijken. Vaarwel mijn vriend, het ga je goed”.

Marc Wentein: Jules was een beeld van traditie

“Ik herinner mij hem nog dat hij paard reed en in Manege De Blauwe Zaal (St-Kruis) kwam; dan nadien met zijn paardenkennis en paardenverstand bij de koetsiers landde. Jules had altijd een passie voor de stad en voor zijn toeristen. Flegmatiek voerde hij nobele bezoekers rond, maar ook de gewone volkse toerist kon bij hem met een kwinkslag of een mopje terecht. Jules had altijd ook liefde voor zijn paarden en had zijn voorkeurpaarden in de stal. Dierenwelzijn stond bij hem van in het begin hoog in het vaandel. Zijn oogappels hadden allen een bijnaam, en zelden wou hij zijn paarden aan studenten en collega’s afstaan. In tal van volkskomedies (Stien en Stance) speelde hij mee en had het sappige Brugs als voertaal. Na zijn pensioen trad hij ook op en vertelde ronduit over zijn ‘beroep’. Ook bij de steekspelen in Brugge (1974) en daarna in Damme was hij erbij, dankzij Firmin Stael, de legendarische volksfiguur die in die jaren de huurkoetsen van taxi’s omschakelde naar het toerisme. Bij tal van carnavalstoeten en hippische stoeten was hij er als figurant bij. Jules werd 82 jaren. De laatste jaren doofde hij uit als een kaarsje. De guitigheid en de kwinkslag zat er jammer genoeg niet meer in. Veel rasechte Bruggelingen zullen hem herinneren, steeds fier op de bok van zijn koets, zijn gekende baardje en met een mooie grijze Engelse bolhoed en de typische koetsiersjas. Beelden van traditie die er nu niet meer zijn. En altijd bereid om een laatste rondje te rijden”.

Ben je al mee met dit?

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
Please enter your name here

Ook dit moet je lezen