4.7 C
Brugge
donderdag, januari 20, 2022

Buckminster College Brugge en de droom die werkelijkheid kan worden

Vandaag de dag is de Buckminster School in Brugge nog steeds een visie, nog niet volledig gematerialiseerd maar al wel stoutmoedig levend. Goethe merkte op dat “Tot men zich werkelijk inzet is er de aarzeling, de kans om zich terug te trekken en altijd ondoelmatigheid bij alles wat men onderneemt of creëert. Zodra men iets onherroepelijks op zich neemt en zijn schouders eronder zet komt de Voorzienigheid in beweging. Het besluit brengt een hele reeks van gebeurtenissen voort. Wat u ook kunt doen of denkt dat u kunt doen, begin eraan. In durf ligt genialiteit kracht en magie besloten.” in lijn met de visie van de school is men het daar roerend mee eens. Elke dag kunnen we deze kracht aan het werk zien: “het aantrekken van briljante geesten en waardevolle middelen”. Stadsgenoot Gys Godderis, wetenschappelijk medewerker aan de VUB en het Leo Apostel Centrum is één van de drie initiatiefnemers.

Het idee achter het Buckminster College Brugge: getalenteerde jongeren beter voorbereiden op de veranderende wereld. Maar zonder sponsors zal het inschrijfgeld al snel €10 000 per jaar gaan kosten.

“We mikken op maart/april 2022 om de details publiek te maken, klinkt het. Van het leerplan en de toelatingen en op september 2023 als startdatum van het eerste schooljaar. Toelatingen voor 2023/24 staan open voor leerlingen die geboren zijn tussen 2011 en 2009.

De toekomstig directeur is Marta Lenartowicz. Ze is Sociaal Wetenschapper aan het Centrum Leo Apostel (VUB) en verantwoordelijk voor het Postgraduaat School of Thinking. Ze behaalde een PhD in Social Change en een Master Filologie aan de Jagiellonian University in Kraków. In haar onderzoek focust ze op wereldbeelden, identiteiten en sociale systemen.

Een game

Buckminster College gaat pas volgend jaar van start. Maar in november is een spel begonnen. Daarin moeten de deelnemers – tussen 12 tot 18 jaar – ‘De Stelling van de Ravenkralen’ oplossen, een mysterie rond de verdwenen raven van een tovenaar. ‘De eerste zes kinderen vormen de eerste groep en delen een eigen huis. Ze eten daar samen, slapen daar’, legt directrice Marta Lenartowicz uit in De Tijd. ‘In maart komt er een volgende groep bij, in een ander huis. Al die huizen vormen een netwerk. De jongeren kiezen hoe ze daarmee omgaan: zoeken ze contact met de andere huizen? Bespioneren ze de anderen?’

Ondertussen krijgen ze lessen: van economie en fysica over cryptografie en theater tot schermen en gevechtskunsten. ‘Ze weten niet altijd waarom ze die informatie krijgen. Dat moeten ze zelf uitzoeken, zoals in het echte leven. Je moet de discipline hebben om kennis te ordenen en verbanden te leggen. Je mag niet altijd meteen oordelen over het nut van bepaalde informatie, soms komt dat pas later. We willen de deelnemers in verwarring brengen, zodat ze het gesprek aangaan. Wat moeten we hiermee? Wat zijn onze opties? Welke informatie missen we? Met wie kunnen we samenwerken? Het is een miniatuur van het leven.’

Het idee is de jongeren genoeg zelfdiscipline en zelfregulering aan te leren om ermee om te gaan. ‘Vaak zijn het twee aparte dingen. Je hebt de psychologische kant, waarin het gaat om zelfontwikkeling. En dan is er het onderwijs, waarin je kennis verwerft. Maar al die problemen met fake news of kritisch denken gaan over hoe je omgaat met wat je weet of niet weet. Hoe ga je om met het feit dat je niet weet of iets waar is? Die zaken moet je samenbrengen.’

Ben je al mee met dit?

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
Please enter your name here

Ook dit moet je lezen