5.4 C
Brugge

Pia Vandepitte van grafisch vormgeefster naar de zorg

Pia (32) uit Brugge en Stephanie (48) uit Roeselare zijn vorig jaar gestart met de bacheloropleiding verpleegkunde aan Hogeschool VIVES. Ze maken een carrièreswitch na covid.

Dat de zorg kampt met grote personeelstekorten is niet nieuw. Tijdens de coronacrisis waren zelfs heel wat ziekenhuizen verplicht om bedden te sluiten omdat ze niet voldoende personeel beschikbaar hadden. Gelukkig zijn er ook heel wat mensen die net tijdens de pandemie besloten hebben om hun professionele leven over een heel andere boeg te gooien en een carrièreswitch te maken naar het beroep van verpleegkundige.

Pia Vandepitte (33 jaar, Brugge) is grafisch vormgeefster van opleiding. In 2020 besloot ze om in loopbaanbegeleiding te gaan. “Ik werk graag met mijn handen en ben heel sociaal. Toen ik zwanger was van mijn tweede kindje kwam ik tot het besef dat ik mijn huidige job vooral graag deed omwille van het contact met de collega’s, maar ik miste het hands-on aspect en de afwisseling. Toen we dan in maart 2020 in lockdown gingen en we constant thuis van achter onze computer moesten werken, kwam effectief de bevestiging dat ik een actievere job wou hebben, en het liefst met en voor mensen”.

VARIATIE

Uit de loopbaanbegeleiding bleek dat een job in de zorg echt op Pia haar lijf geschreven was. Toch was ze niet meteen enthousiast: “Om eerlijk te zijn was ik eerst nogal sceptisch over een job in de zorg. Ik vertelde tegen de loopbaanbegeleidster dat ik liever niet elke dag hetzelfde takenpakket wou doen en dat ik net op zoek was naar meer variatie in een job. Zij vertelde me dat de job van verpleegkundige veel meer inhield dan ik dacht. Ik ben me daarna goed gaan informeren en inderdaad… Het bleek al snel dat ik het verkeerd op had.”

“Momenteel zit ik in het eerste jaar van de bacheloropleiding verpleegkunde bij VIVES. Ik koos heel bewust voor een bacheloropleiding omdat ik op die manier werkelijk in alle domeinen van de zorg aan de slag kan gaan en eventueel na mijn studies nog een extra specialisatiejaar kan volgen.  Dit is geen streefdoel, maar wel leuk om te weten dat die mogelijkheid erin zit in de toekomst. Als ik zie hoeveel mensen er nu tekort zijn in de zorg, kan ik alleen maar zeggen aan iedereen die nog twijfelt om de switch te maken: go for it!”

VOLDOENING

“Het is een opleiding waar je zo veel voldoening en dankbaarheid uit haalt en ik ben echt blij dat ik later het verschil kan maken voor veel mensen en hen kan helpen op momenten dat het niet goed gaat.  Als 32-jarige met een gezin met 2 kindjes is het zeker niet de meest evidente beslissing maar wel de juiste. De goesting om deze job te doen is groot, de werkzekerheid is gegarandeerd en ergens ben ik ook heel blij met de vele mogelijkheden die je hebt als bachelor in de verpleegkunde. Je kan in zo veel settings aan de slag: van een ziekenhuis en een woonzorgcentrum over het CLB en een huisartsenpraktijk tot een centrum voor psychische aandoeningen, etc. Ben ik dus na een aantal jaar opnieuw toe aan een nieuwe uitdaging, dan weet ik dat ik met dit diploma zeker nog heel veel richtingen op kan!”.

Stephanie Vandekerckhove (49 jaar, Roeselare) startte ook recent met de bacheloropleiding verpleegkunde bij Hogeschool VIVES. Zij behaalde eerder een master in Romaanse Talen aan de UGent en had een commerciële functie in het bedrijfsleven. “Ik merkte bij mezelf dat ik begon vast te roesten in mijn huidige job en de uitdaging miste. Ik had allesbehalve zin om af te tellen naar mijn pensioen en door me te informeren kwam ik terecht bij een job in de zorg. Mijn zus maakte ook de switch naar een job als thuisverpleegkundige en zij is heel blij in haar nieuwe functie. Dit vormde nog een extra motivatie voor me om ook de sprong te wagen.”

WOONZORGCENTRUM

“De coronasituatie heeft mijn beslissing versneld en me doen inzien dat ik nu of nooit moest springen voor deze job. Als ik zie hoeveel mensen ze nog kunnen gebruiken en dat ik effectief als verpleegkundige mee kan helpen het verschil maken: daar doe ik het voor!” Of de negatieve berichtgeving over de werkdruk in de zorg me niet afschrikt? “Neen, we leefden in een pandemie, wat echt wel een uitzonderlijke situatie is, maar ook dit gaat voorbij zoals we nu gelukkig merken… Dat je dan extra shifts moet draaien voor de collega’s in quarantaine neem ik er graag bij.”

“Ik deed zelf net mijn eerste stage in een woonzorgcentrum en je ziet daar dat het personeel er echt voor elkaar en voor de bewoners wil zijn. Dat is ook het mooie aan deze situatie: je kan zelf een verschil maken, je kan effectief helpen.” Tot slot benadrukt Stephanie nog graag: “Aan alle 40 en 50+’ers: voel je je niet meer goed in je huidige job en wil je graag een sociale job waarbij je voor andere mensen een verschil kan maken? Waag echt de sprong, ook al ben je reeds wat ouder! Ik ben zo blij dat ik dit heb gedaan, het geeft zo veel voldoening! Ik kan nu volmondig zeggen dat ik ernaar uitkijk om deze job uit te oefenen tot aan mijn pensioen met volle goesting en dat ik niet van weekend naar weekend moet aftellen!”

Ben je al mee met dit?

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Vul alstublieft uw commentaar in!
Vul hier uw naam in

Ook dit moet je lezen