woensdag, augustus 17, 2022
18.6 C
Brugge

Top tweedaagse in Brugge

Minerva Classic Brugge – De Panne

Tim Merlier heeft zich naar de zege in de Minerva Classic Brugge-De Panne gesprint dit jaar. De renner van Alpecin-Fenix maakte er een nagelbijtende sprint van, door maar heel nipt Dylan Groenewegen te klippen in De Panne. Nacer Bouhanni mocht als derde man op het podium.

Na de start op de prachtige Grote Markt in Brussel reden al snel drie renners weg: Enrico Battaglin (Bardiani), Dimitri Peyskens (Bingoal-Pauwels Sauzen-WB) en Jens Reynders (Sport Vlaanderen-Baloise). Het drietal kreeg een maximale voorsprong van zo’n zeven minuten, maar Alpecin-Fenix, Quick Step-Alpha Vinyl en Bora-Hansgrohe hielden de controle over de wedstrijd. De wind zou de controle weleens kunnen verstoren, maar spijtig genoeg bleef de West-Vlaamse grond gespaard van een goeie wind. Geen waaiers mogelijk in De Moeren dus, waardoor de wedstrijd beslist zou worden in een koninklijke sprint in De Panne.

Met nog 34 kilometer te gaan, wipten de twee Belgen Battaglin overboord. Een aanval tot het einde zat er echter niet in: daarvoor waren de vele sprinters in het peloton te gretig.

Zo gretig dat het ook even misging. Pascal Ackermann werd uitgeschakeld door een valpartij, terwijl vakman Jonas Rickaert perfect werk leverde voor zijn kopman Tim Merlier. Mark Cavendish werd ingesloten, Olav Kooij liet het gaatje voor Merlier langs de koord open waardoor de Oost-Vlaming eruit kon komen.

Groenewegen hield in een spannende sprint nipt Dylan Groenewegen af, met een banddikte als verschil. Nacer Bouhanni werd, ook niet zo ver, derde.

Merlier: “Iedere week koers op woensdag, alstublieft”

“Voila! Iedere week koers op woensdag, alstublieft”, klonk het bij winnaar Tim Merlier. Hij won eerder op woensdag al de GP Le Samyn en Nokere Koerse op woensdag. “Ik was lang niet zeker van de zege. Ik moet Kooij bedanken, die correct sprintte. Ik was aan het wachten of hij op zijn lijn ging blijven of naar rechts ging komen. Ik twijfelde even, maar daarna was het zij aan zij sprinten met Dylan. Ik dacht dat ik hem liggen had, maar hij zette opnieuw door. Ik moest me opnieuw ‘in gang snokken’, zoals wij in het Vlaams zeggen. Dat was blijkbaar net genoeg.”

Groenewegen: “Soms win je ook met een millimeter”

“Ik maakte al een paar kleine sprintjes, door Kooij niet rechts te passeren. Dan kon ik nog profiteren van de wind. Maar het was echt zij aan zij sprinten met Tim, een mooie sprint. Hij duwt er nog net zijn wiel voor. Een verdiende winnaar, denk ik. Ik moet vrede nemen met deze tweede plaats. Ik jumpte iets te laat, maar dat is het mooie aan sprinten. Soms win je met een millimeter, soms verlies je op die manier. Hopelijk is het de volgende keer in mijn voordeel.”

Bouhanni: “Moeilijk om opening te vinden”

“Toen ik de opening vond in de sprint, was Merlier al vertrokken. Zo gaat dat in de sprint, hé. Ik word derde (lacht). Het is moeilijk om de opening te vinden in de sprint. Ik lanceerde mij langs rechts, met Groenewegen. Ik probeerde nog te jumpen, maar de benen mankeerden op het einde. Dit geeft een goed gevoel, ook al heb ik al enkele ereplaatsen achter de rug. Het volgende is winnen.”

(C) Exterioo Women’s Classic

Exterioo Women’s Classic

De Exterioo Women’s Classic heeft met Elisa Balsamo de ideale winnares gekregen. De wereldkampioene won de sprint van een uitgedund peloton, nadat ze eerst van plan was om de lead-out voor een ploegmate te verzorgen. Lorena Wiebes werd tweede, Marta Bastianelli derde.

In twee trapjes ontstond de ontsnapping van de dag: Nicole Steigenga, Hannah Ludwig, Antonia Gröndahl, April Tacey, Marith Vanhove en Kirstie van Haaften. Die laatste twee, allebei lid van Parkhotel Valkenburg, maakten samen de oversteek naar de eerste vier namen. Geen wind in De Moeren, dus ook vandaag besliste het peloton om te sprinten in De Panne. Alle ogen waren dus ook gericht op Lorena Wiebes, op dit moment de snelste vrouw op een fiets.

Met nog een dikke zeventig kilometer te koersen werden de zes leiders gegrepen, wellicht in een poging om de koers iets harder te maken. Een nieuwe aanval bleef niet lang uit: de Belgische dames Senne Knaven, Fien Delbaere en Sara Van de Vel kregen nog de Nederlandse Danique Braam mee. Die laatste sprintte naar een levenslange Minerva-fiets, maar daarna was ook die aanval een vogel voor de kat.

Bij de laatste passage door De Moeren probeerde SD Worx om het kaf van het koren te scheiden, ondanks een gebrek aan wind. De Ierse Alice Sharpe trok solo in de aanval. Opnieuw een onmachtige poging om het sprintersgeweld te ontlopen. De rode loper voor Wiebes werd uitgerold. Tot haar vaste lead-out viel in de laatste kilometers en de Nederlandse ook af te rekenen kreeg met een gebroken spaak.

Balsamo werd in de laatste rechte lijn uitstekend afgezet en gaf de leiding in de sprint niet meer af. Tot haar eigen verrassing won ze. Nochtans rekende ze op het feit dat ze eigenlijk Chloe Hosking zou piloteren naar de mogelijke dagzege in De Panne. Wiebes deed wat ze kon, maar werd tweede. Bastianelli, ex-wereldkampioene, werd derde.

Balsamo: “Ik hou van koersen in België”

De wereldkampioene was zelf verrast met haar nieuwe zege. “Een totale verrassing, want ik werkte vandaag voor Hosking. In de laatste kilometer zei ze dat ik moest sprinten omdat er een valpartij gebeurd was. In de slotkilometers waren er enkele valpartijen, waardoor we sprintten met een beperkt groepje.  Dan is het een kwestie van goed positioneren. Ik moest me dan een weg zoeken naar het juiste wiel. Ik nam het wiel van Kopecky, dat bleek de juiste zet.

De ouders van Balsamo waren aanwezig in De Panne. “Vorige week zagen ze me nog winnen in de Trofeo Binda. Ze houden van wielrennen. Ik ben heel erg blij dat ze hier waren, zodat ze mij zagen winnen. Ze blijven wellicht tot na de kasseiklassiekers om mij te steunen. Ik kijk uit naar Gent-Wevelgem en de Ronde van Vlaanderen. Ik vind koersen in België fantastisch. Ik hou van het volk langs de weg en hun enthousiasme voor het wielrennen.”

“Met het team mikken we op het podium in de opkomende klassiekers. Ons team Trek-Segafredo is erg sterk. We kunnen de wedstrijd zelf bepalen, al is dat natuurlijk niet zo eenvoudig. Er zijn verschillende opties voor ons om te winnen. Dat is onze sterkte. Ikzelf word ook steeds beter. Deze winter was ik gefocust op wegwielrennen, terwijl ik de winter daarvoor nog vooral pistetrainingen deed. Ik doe nu nog één keer in de week aan pistetraining met het nationale team.”

Dat het prijzengeld gelijkgesteld is aan de mannen, doet haar deugd. “In de paar jaar dat ik nu koers, zag ik al een geweldige evolutie. We zijn op de goede weg. Dat toont dit soort initiatieven aan. Wij verdienen dit ook.”

Wiebes: “Chaotische sprint”

De Nederlandse moest tevreden nemen met de tweede plaats. “Het was een chaotische sprint. In de laatste bocht verlies ik Lotte, mijn lead-out. Ik zag te vroeg in de wind. Het is wat het is. Soms moet je risico’s nemen in de sprint. Dit keer was Elisa beter. Ik kan ermee leven. Ze is niet voor niets wereldkampioene.”

Bastianelli: “Moest gaatje dichten voor sprint”

“Ik voel me goed, maar een beetje bezorgd omdat er een ploegmaat viel in de laatste bocht. Er viel een gaatje, en ik moest dat dichten in de laatste rechte lijn. Dan moest ik nog sprinten. Ik heb het maximale gegeven. In een andere situatie zit er misschien meer in, maar ik ben blij met mijn vorm. De finale is best lastig. Mijn team heeft uitstekend werk geleverd in de laatste vijf kilometer.”

Ben je al mee met dit?

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Vul alstublieft uw commentaar in!
Vul hier uw naam in

Ook dit moet je lezen